Aeratory stosowane na jeziorach
Aeratory wody typu POLIMAT-Wxx są idealnym rozwiązaniem dla uzyskania natychmiastowej poprawy stanu jakości otwartych wód powierzchniowych (niezależnie od głębokości i powierzchni lustra wody) oraz gwarantują, w przypadku wystąpienia gwałtownych i niekontrolowanych zmian środowiskowych, utworzenie w akwenie strefy bezpieczeństwa dla ryb i innych organizmów wodnych.
Działanie urządzeń typu POLIMAT-Wxx oparte jest na zjawisku naczyń połączonych, a elementy robocze poszczególnych rozwiązań systemów sztucznego napowietrzania są poprzez układ przekładni automatycznie sterowane lub napędzane małej mocy silnikiem elektrycznym (najczęściej w zakresie 0,75-4 kW) lub wodnym. W przeciwieństwie do znanych i stosowanych z różnym skutkiem metod sztucznego napowietrzania aeratory typu POLIMAT-Wxx przy stosunkowo wysokiej hydraulicznej wydajności i stopniu natlenienia wody tlenem atmosferycznym zapewniają w okresie roku, a w szczególności latem oraz zimą pod pokrywą lodową, intensywny, stabilny i przyjazny dla organizmów wodnych proces natleniania wody z jednoczesnym odprowadzeniem poza akwen lotnych pozostałości z beztlenowego rozkładu materii dennej.
Spowodowany przez oferowaną grupę aeratorów typu POLIMAT-Wxx proces sztucznego napowietrzania nie powoduje zmian temperatury wody, w konsekwencji prowadząc do ograniczenia wewnętrznego wzbogacania wody w biogeny z osadów dennych. Ponadto aeratory wody napowietrzając dowolny akwen pracują w układzie zamkniętym nie stwarzając zagrożenia i negatywnych zmian w środowisku naturalnym.
|
|
|
| Ryc. Innowacyjny projekt rekultywacji Jeziora Parnowo. |
Zastosowanie:
- rzeki,
- jeziora,
- stawy,
- oczka wodne,
- sztuczne zbiorniki wody.
Efekt stosowania:
- odgazowanie wody z lotnych produktów beztlenowego rozkładu materii dennej,
- warunki tlenowe dla rozrodu i prawidłowego rozwoju ryb oraz innych organizmów
wodnych, - swobodny dostęp ryb do zalęgającego na dnie akwenu depozytu pokarmowego,
ograniczenie fosforu do poziomu limitującego produkcje pierwotną, - zahamowanie kumulacji fosforu w osadach dennych,
- zmniejszenie biomasy fitoplanktonu z jednoczesnym wyeliminowaniem zakwitów wody,
poprawa przezroczystości wody, - stabilizacja dna przez rozwój roślinności zanurzonej,
- przywrócenie walorów przyrodniczych i turystyczno-rekreacyjnych.




